Wat is dat nu weer voor'n titel zie ik je denken.
Ik ben een beetje in verwarring, maar dat komt wel vaker voor. Mijn broer woont midden in het rampgebied in Italië. Ik herinner me het prachtige Kiev. Wat zijn die duizend jarige olijfbomen in Spanje mooi. De wereld valt uit elkaar. Hoewel ik Christen ben en een nieuwe wereld verwacht, merk ik dat ik moeilijk overweg kan met de wereld die kapot gaat. Ja, we hebben het zelf veroorzaakt, maar evengoed.
Hier in ons veilige Nederlandje hebben we het goed. We plannen de vakantie, rommelen wat in de tuin en genieten van de orchideeen. Wat zijn mijn prioriteiten, waar gaat het echt om? Nee ik weet het wel, ik kan de wereld niet veranderen. Hoe verantwoordelijk ik me ook voel. Toch wil ik ook niet mijn kop in het zand steken. Misschien ga ik wel een weekje naar Italië om mijn broer te helpen. Dan kun je in ieder geval iets doen.
Het is grappig om te zien hoe veel je eigenlijk kunt op je eigen kleine plekje. Je kunt maar op een plek tegelijk zijn maar daar waar je bent kun je ook veel betekenen. Je kunt de caissière in de winkel een goede dag bezorgen. De mensen die je tegenkomt op straat en in de trein.
Een leuk momentje hadden wij in Duitsland op het station in Hannover. We stonden te wachten op de trein. Een beetje ongemakkelijk, in de mensenmassa na 14 dagen alleen maar natuur. Er komt opeens een oudere dame op ons af. Stralend: " Waar komen jullie vandaan. Aus Holland, wandern! Ich war Bergsteigerin, habe viel gewandert un geklettert." Toe we vertelden dat we ook in Santiago geweest waren kreeg ze bijna tranen in haar ogen. "Dat wilde ik ook zo graag maar ik mocht niet van mijn man. Hij is dood en nu ben ik te oud." We deelden een ogenblik onze ervaringen totdat de trein binnenliep. We hebben haar een knuffel en een zegen meegegeven. Maakte niet alleen haar dag maar ook de onze. Het zijn inderdaad de kleine dingen. Deel je rijkdom uit, van geven word je niet arm.
Intussen beginnen ook op de andere veldjes de orchideeen te bloeien. Wat een schoonheid. Zie de foto's
Reactie plaatsen
Reacties
Echt genieten van het voorjaar, al die bloemen
Ja we hebben het goed, bevoorrechte mensen
Dat moment in Hannover was bijzonder,
Het geeft mij vaak een gevoel van machteloosheid
hoe het er met de wereld gaat