Henk draaft door

Een beetje stram worden we donderdagmorgen wakker. Dat kennen we van vroeger. De derde dag is vaak wat moeizaam. Een theezakje door een vorige bezoeker achter gelaten in dit overigens prima appartement, voorziet ons van een oppeppertje voor we op pad gaan. We hadden ook nog een rollkuchen die we gedeeld hebben voor het ontbijt. De restjes pizza gaan ook mee. We hebben geen haast want de route is niet zwaar vandaag. Eerst maar eens naar de bakker. Een kleine twee kilometer verderop. Een overenthousiaste medewerker helpt ons aan een paar broodjes en koffie to go. Zo kunnen we de dag weer aan. De eerste stijgende kilometers gaan over de weg. Rustig omhoog, gaat prima. Benen voelen weer goed. 

Het was heerlijk wakker worden vandaag. prima bedden, grote luxe kamer.  Fijn hotel. Hoog boven de Rurstausee. Prima ontbijt en we konden uitslapen omdat het pas na acht uur geserveerd werd. De bakker was om de hoek. Belegde broodjes had ze niet maar maakte ze even voor ons. Met 5 liter water op pad. Omlaag naar het stuwmeer. 

Wat heerlijk om weer op pad te zijn. Voor twee maanden kon Klaas zich onmogelijk vrij maken en net toen ik besloten had om dan maar alleen op pad te gaan kwam Klaas met de mededeling dat hij ook wel mee wilde  

Afgelopen vrijdag was het zo ver. Eindelijk weer eens aan de wandel. Helaas wel alleen. Nou Klaas, je hebt wel wat gemist jongen! Het was prachtig weer! Vroeg onderweg want de trein ging om 6.07. Reden om zo vroeg te gaan is ook mijn gratis reizen kaart. Als ik voor 6.30 vertrek kan ik gratis reizen. Meer dan 60€ bespaard. 😏

Toen we de volgende morgen wakker werden in de Tin Inn  stroomde het van de regen. Hmm, niet veel zin om vroeg op pad te gaan. Eerst maar eens koffie gezet. Klaas had nog een krentenbol, die hebben we gedeeld. Om een uur of 8 de regenjas aan en naar de bakker. De vorige dag gevraagd hoe laat ze open gingen. Funf uhr, ze waren dus al ff bezig. We nemen een Schnecke en een koffie. Wow, goeie bakker!  Ook de belegde broodjes waren prima. Twee pp voor onderweg. 

Wandelen is eigenlijk altijd fijn. Waar ik toch het meeste van geniet is meerdere dagen op pad. Niet meer de lange reis naar huis maar laat in de middag aankomen op je bestemming. Lekker de benen strekken. Een biertje drinken, lekker eten en uitrusten op de kamer. Ach, dan hebben we vaak de mooiste gesprekken. Wat een geschenk is dat, vriendschap. 

De bakkerij in Elmt is al opgezocht als we om 6 uur de fietsen achterop de auto aan het prutsen zijn. Vanaf Doetinchem twee uur rijden. Dat is dus best wel ver. Het belooft een prachtige dag te worden als we het in het oosten langzaam licht zien worden. Het is ook best wel druk om deze tijd.  Iedereen op weg naar werk.

Ah, wat heerlijk, de zon!!  We zitten weliswaar diep in Duitsland maar een zonnige wandeldag heb ik nog niet gehad op de E8. 

Amai, amai wat een weer vandaag. We waren om 7.30 al nat van de fietsen achterop de auto doen. Eerst een paar uur regen en daarna buien met veel wind en soms een beetje natte sneeuw. Brr......

Na 12.000 km, twee keer verzolen en twee keer binnenwerk reparatie werd het tijd voor nieuwe schoenen. De oude werden niet meer droog en best wel zwaar. Het werden weer Hanwag schoenen. Intussen heb ik de nieuwe al weer lekker ingelopen. De laatste wandeling was wel weer een avontuur 😂

Op 19 januari pak ik de draad weer op. Ik loop alleen vandaag omdat Klaas niet mee kan.  Ik ben van plan de auto in Marienbaum neer te zetten en de bus naar Kleef te nemen en vandaar richting auto te lopen. Het is maar 40 km van Doetinchem dus in een uurtje te doen. Dat dacht ik😏. Totdat ik vlak bij de brug in Rees stond en de brug wegens gladheid was afgesloten. Moest ik via de brug in Emmerich en dat koste me een heel uur extra. Ach,  file in Duitsland dat hebben we al meer meegemaakt. Ik besluit de auto maar in Kalkar neer te zetten. 

Ja, dat vraag ik me soms echt af. Ik heb moeite met stil zitten. De natuur fascineerde me enorm. Nadat we in mei het Pieterpad bewandeld hebben zie ik rijkhalzend uit eerst de orchideeëntijd en daarna het wildplukseizoen.