Toen we de volgende morgen wakker werden in de Tin Inn stroomde het van de regen. Hmm, niet veel zin om vroeg op pad te gaan. Eerst maar eens koffie gezet. Klaas had nog een krentenbol, die hebben we gedeeld. Om een uur of 8 de regenjas aan en naar de bakker. De vorige dag gevraagd hoe laat ze open gingen. Funf uhr, ze waren dus al ff bezig. We nemen een Schnecke en een koffie. Wow, goeie bakker! Ook de belegde broodjes waren prima. Twee pp voor onderweg.
Wandelen is eigenlijk altijd fijn. Waar ik toch het meeste van geniet is meerdere dagen op pad. Niet meer de lange reis naar huis maar laat in de middag aankomen op je bestemming. Lekker de benen strekken. Een biertje drinken, lekker eten en uitrusten op de kamer. Ach, dan hebben we vaak de mooiste gesprekken. Wat een geschenk is dat, vriendschap.
De bakkerij in Elmt is al opgezocht als we om 6 uur de fietsen achterop de auto aan het prutsen zijn. Vanaf Doetinchem twee uur rijden. Dat is dus best wel ver. Het belooft een prachtige dag te worden als we het in het oosten langzaam licht zien worden. Het is ook best wel druk om deze tijd. Iedereen op weg naar werk.
Ah, wat heerlijk, de zon!! We zitten weliswaar diep in Duitsland maar een zonnige wandeldag heb ik nog niet gehad op de E8.
Amai, amai wat een weer vandaag. We waren om 7.30 al nat van de fietsen achterop de auto doen. Eerst een paar uur regen en daarna buien met veel wind en soms een beetje natte sneeuw. Brr......
Na 12.000 km, twee keer verzolen en twee keer binnenwerk reparatie werd het tijd voor nieuwe schoenen. De oude werden niet meer droog en best wel zwaar. Het werden weer Hanwag schoenen. Intussen heb ik de nieuwe al weer lekker ingelopen. De laatste wandeling was wel weer een avontuur 😂
Op 19 januari pak ik de draad weer op. Ik loop alleen vandaag omdat Klaas niet mee kan. Ik ben van plan de auto in Marienbaum neer te zetten en de bus naar Kleef te nemen en vandaar richting auto te lopen. Het is maar 40 km van Doetinchem dus in een uurtje te doen. Dat dacht ik😏. Totdat ik vlak bij de brug in Rees stond en de brug wegens gladheid was afgesloten. Moest ik via de brug in Emmerich en dat koste me een heel uur extra. Ach, file in Duitsland dat hebben we al meer meegemaakt. Ik besluit de auto maar in Kalkar neer te zetten.
Ja, dat vraag ik me soms echt af. Ik heb moeite met stil zitten. De natuur fascineerde me enorm. Nadat we in mei het Pieterpad bewandeld hebben zie ik rijkhalzend uit eerst de orchideeëntijd en daarna het wildplukseizoen.
Nieuw jaar, nieuwe uitdaging. Net voor de winter sloten we het Pieterpad af. Ook daarna heb ik heel veel gewandeld. Dat heb ik ook echt nodig, na mijn sportrondje in de stad, gewoon lekker een rondje van een km of 10. Ik heb een prachtig rondje ontdekt. Helemaal over de rivierduinen van Oude IJsel. Allemaal kleine bospaadjes. Dat doe ik een paar keer per week. De problemen waar ik mee zit, de zorgen en moeilijkheden, komen een beetje meer in balans. Alles lost op met wandelen, zoals de mooie Latijnse spreuk zegt, is misschien wat veel gezegd, maar wandelen doet goed.
De poort van Drente
Ja het weer was iets minder vandaag. Toch hadden we een mooie dag. Een paar drupjes in de morgen. Opnieuw heel mooi berggebied. Nadat we uitgeslapen hebben gaan we omlaag om de bakker te bezoeken. Daarna gaat het weer omhoog. Drie km lang langzaam omhoog. Konden we prima aan. Vesa's voeten voelen ook beter aan vandaag. Wel veel gravel ook weer vandaag. De Duitsers strooien op alle wegen gravel. Na de stijging komen we langs een gesloten tinmijn.
Gister begon de dag erg ontspannen. We hebben zelfs ontbeten in het hotel waar we sliepen. Dit keer eens niet zo belachelijk geprijsd. Prachtig fris weer. Beetje spannend hoe het met Vesa's voeten zou gaan. Gister had hij behoorlijk last.
Volgens mij is alles verdwenen.