Henk draaft door

Ah, wat heerlijk, de zon!!  We zitten weliswaar diep in Duitsland maar een zonnige wandeldag heb ik nog niet gehad op de E8. 

Amai, amai wat een weer vandaag. We waren om 7.30 al nat van de fietsen achterop de auto doen. Eerst een paar uur regen en daarna buien met veel wind en soms een beetje natte sneeuw. Brr......

Na 12.000 km, twee keer verzolen en twee keer binnenwerk reparatie werd het tijd voor nieuwe schoenen. De oude werden niet meer droog en best wel zwaar. Het werden weer Hanwag schoenen. Intussen heb ik de nieuwe al weer lekker ingelopen. De laatste wandeling was wel weer een avontuur 😂

Op 19 januari pak ik de draad weer op. Ik loop alleen vandaag omdat Klaas niet mee kan.  Ik ben van plan de auto in Marienbaum neer te zetten en de bus naar Kleef te nemen en vandaar richting auto te lopen. Het is maar 40 km van Doetinchem dus in een uurtje te doen. Dat dacht ik😏. Totdat ik vlak bij de brug in Rees stond en de brug wegens gladheid was afgesloten. Moest ik via de brug in Emmerich en dat koste me een heel uur extra. Ach,  file in Duitsland dat hebben we al meer meegemaakt. Ik besluit de auto maar in Kalkar neer te zetten. 

Ja, dat vraag ik me soms echt af. Ik heb moeite met stil zitten. De natuur fascineerde me enorm. Nadat we in mei het Pieterpad bewandeld hebben zie ik rijkhalzend uit eerst de orchideeëntijd en daarna het wildplukseizoen. 

Nieuw jaar, nieuwe uitdaging. Net voor de winter sloten we het Pieterpad af. Ook daarna heb ik heel veel gewandeld. Dat heb ik ook echt nodig, na mijn sportrondje in de stad, gewoon lekker een rondje van een km of 10. Ik heb een prachtig rondje ontdekt. Helemaal over de rivierduinen van Oude IJsel. Allemaal kleine bospaadjes. Dat doe ik een paar keer per week. De problemen waar ik mee zit, de zorgen en moeilijkheden, komen een beetje meer in balans. Alles lost op met wandelen, zoals de mooie Latijnse spreuk zegt, is misschien wat veel gezegd, maar wandelen doet goed. 

De poort van Drente

Ja het weer was iets minder vandaag. Toch hadden we een mooie dag. Een paar drupjes in de morgen. Opnieuw heel mooi berggebied. Nadat we uitgeslapen hebben gaan we omlaag om de bakker te bezoeken. Daarna gaat het weer omhoog. Drie km lang langzaam omhoog. Konden we prima aan. Vesa's voeten voelen ook beter aan vandaag. Wel veel gravel ook weer vandaag.   De Duitsers strooien op alle wegen gravel. Na de stijging komen we langs een gesloten tinmijn. 

Gister begon de dag erg ontspannen. We hebben zelfs ontbeten in het hotel waar we sliepen. Dit keer eens niet zo belachelijk geprijsd. Prachtig fris weer. Beetje spannend hoe het met Vesa's voeten zou gaan. Gister had hij behoorlijk last.  

We waren weer vroeg uit de veren vanmorgen. Op de kamer geen waterkoker. Dus geen koffie en geen oplossoepje om 12 uur. Geen bakkers open en geen horeca onderweg. We hebben nog een bolletje van gister over. Dus...... zonder ontbijt op stap. Eerst stijl omlaag naar de wupper. Helaas geen kabelbaan. Vesa neemt een dikke roze pil als ontbijt want zijn voeten zijn aardig kapot. 

September wat een mooie maand om te wandelen. Ik heb mijn oude vriend en zwager Vesa uitgenodigd om samen met mij een weekje te gaan wandelen. De Vogezen wa s de eerste gedachte. Verder van waar ik met Klaas gekomen was. De afstand speelde parten en het werd wat dichter bij. De Bergischer weg. 

Ja, wandelen, dat ben ik nog niet verleerd. Al dat buitenland gebeuren!  Je zou bijna vergeten dat Klaas en ik hier in Nederland ook niet stil zitten. Omdat we herfst vorig jaar al een beetje aanvoelden dat een weekje wandelen met z'n tweeen er voorlopig niet in zou zitten besloten we maar het Pieterpad naar het zuiden te nemen. In een grijs verleden ook als eens door ons beiden gelopen. Het pad loopt langs Doetinchem dus gewoon maar thuis begonnen. Op twee December van hier naar Tolkamer gelopen en met de bus en trein weer terug. De eerste foto is genomen op de Elterberg uitkijkend over de rijnvallei. Je ziet de heuvels bij Nijmegen al. De tweede etappe liepen we een week later. Man wat was het bitter koud toen we bijna een uur stonden te wachten op het pondje bij Tolkamer.