Met het plannen van de wandeltocht van Goslar naar Berlijn kwam iemand met de suggestie: Begin een blog dan kunnen wij ook meegenieten. Daar ging ik mee aan de slag en vond het eigelijk heel leuk om te doen. Het wordt dan een verhaal en de koppeling aan de foto's maakt het helemaal leuk. Nu zijn we al weer een maandje verder en heb ik jullie af en toe meegenomen het veld in om de prachtige bloemenweelde in de achterhoek met jullie te delen.
Deze middag vlieg ik naar Italië om een klein beetje mee te helpen de schade te herstellen die de overstromingen daar aangericht hebben. Eigenlijk is dat ook in beweging komen, Solvitur Ambulando. Iets doen met de machteloosheid die je ervaart als je hoort van deze natuurrampen. Ik voel me inderdaad vaak zo machteloos en ook schuldig. Waar heb ik het aan verdiend om in zo'n welvarend land te wonen terwijl overal om ons heen oorlogen en rampen zijn. Het geeft je eigenlijk een beetje verplichting iets aan die zooi in de wereld te doen.
Dat stelt me gelijk ook weer de vraag, waarom de blog? Wil ik indruk maken, influenzertje spelen of delen. Dat doet me terug denken aan het stukje van Henri Nouwen schreef over het nut van schrijven. Het helpt ons te concentreren, brengt verwarrende gedachten op orde en slaan dingen op in onze herinnering. Door schrijven neem je dingen beter in je op. Hij schrijft hier nog veel meer over. De moeite waard om eens iets van hem te lezen. Ik wil niet noodzakelijk "shinen" , ik wil wel graag delen, en ik wil mijn ervaringen vastleggen. Wie weet heeft iemand er iets aan:-)
Er volgen nog een paar foto's. Ik was ook afgelopen week vaak onder de indruk van de schoonheid van de natuur.
Vier verschillende soorten orchideeën heb ik intussen vastgelegd. Binnen de soorten is er enorm veel variatie in kleur. Van heel donkerpaars naar blauw, lila en zelfs wit.
Reactie plaatsen
Reacties