Als kleine jongen in Ermelo ging ik graag met papa mee naar het bos. De hond uitlaten. Hij leerde mij van alles over de natuur en daar is denk ik mijn liefde voor de natuur ontstaan. Ik herinner me een heel ander bos, veel meer mos en geen gras. Bijna niet voor te stellen hoe anders. Een paar honderd meter het bos in begonnen de paddestoelenplekjes al. We aten alleen cantharellen, andere paddestoelen kende mijn vader niet zo. Ik ben cantharellen blijven zoeken, terwijl ik mij af vroeg waarom ik steeds verder het bos in moest om ze te vinden. Nu weet ik hoe dat komt en ik ben bang dat er daar in de buurt nog maar heel weinig cantharellen groeien.
Ach ja, je groeit op en je horizon verbreed zich. Het bleef wel altijd trekken, het bos, het "oogsten zonder zaaien". Paddestoelen, bramen, bosbessen hebben mij altijd gefascineerd. En nog steeds. In de zomer heb je eerst het frambozenseizoen, daarna komen de bramen en bosbessen en dan in de herfst de paddestoelen.
Heel wat uren aan het verzamelen in de natuur. Heel wat mensen eten de jam van Henk. Zo deel ik ook mijn liefde voor de natuur. De kleinkinderen zijn gek op jam van opa en de buren vinden het toch wel fijn dat we hier zijn komen wonen.
Het verhaal is niet compleet zonder Finland te noemen. Daar is natuur nog een beetje meer natuur dan hier. Het zomerhuisje van de familie waar we 30 jaar elke zomer naar toe gingen. Het bos, de sauna, het meer, vissen, bessen en paddestoelen. Wat heb ik daar gezworven door het bos, uitgeput terug komen en dan de rooksauna aanmaken en na de sauna het meer in. In de lichte nachten snoekbaars vangen op het meer. Geweldig! Kilo's cantharellen, eekhoorntjesbrood en verse baars en snoekbaars uit het meer.
Eigenlijk heb ik dit nooit losgelaten en omdat ik niet meer actief ben in het arbeidsproces houd ik me nu hier veel mee bezig. Ook dit jaar weer veel bramen en frambozen en dankzij de natte zomer is het paddestoelenseizoen al begonnen. Ja, ik weet het alleen een klein bakje vol voor eigen gebruik :-) Gelukkig kennen ze in Scandinavië het "allemansrecht" het recht om overal in het bos paddestoelen en bessen te verzamelen. Komt ook wel weer eens ter sprake. Volgende keer iets over zaaien en oogsten. Ik ben ook gek op mijn tuin.
Reactie plaatsen
Reacties
Heel mooi geschreven Henk. Jou passie voor lekker eten en de natuur is duidelijk.
Vooral de titel, doet me aan een bekend “verhaal “ denken
Geweldig!
Ga je weer paddenstoelen zoeken in Finland,of is dat iets van vroeger?
Ik was net bij Hennie Polman, ook 'van vroeger'. Leuk om te zien dat we beiden herinneringen hebben aan de wederzijdse logeerpartijen.
Natuurbroeder….
Wat mooi dat je ook in je nieuwe woonomgeving zo snel in de natuur ondergedompeld kunt zijn als vroeger in Ermelo. Ook ik heb veel geleerd van papa, over soorten mos en bomen en sporen van dieren. Onze wandeling naar het Zumpe was een beetje zoals de zondagse wandelingen van vroeger. De natuur, het buiten zijn, onderdeel voelen van een groter geheel, dat zet de tijd even stil, het zorgt ervoor dat we alleen maar hoeven “zijn” op dat moment. Misschien was dat ook wel waarom papa zo graag het bos in ging. Even geen zorgen om het bedrijf of om die zes kinderen. Dank voor je mooie verhalen en beelden 🍄🍁