Ja, ik ben niet alleen verwoed wandelaar en wildplukker, ik ben ook een landman. Iemand die het land bewerkt en geniet van de producten die dat oplevert. Hard werk, dat is het. In het zweet des aanscheins, vertelde God aan Adam. Neem de aardappels, een prachtige oogst dat wel. Dat heeft ons heel wat zweetdruppels gekost. Wat een raar jaar was dit. Ze zijn wel gelijk goed aangegaan. Daarna 5 weken droog weer, nee geen water geven dan krijgen ze Phytoftera. Toen kwamen de coloradokevers. Ik kende ze van horen zeggen. Nou ik heb met ze kennis gemaakt. Uren kevers vangen en larven verwijderen. Gelukkig zijn de kippen er gek op. Toen kwam de regen. Gaat dat wel goed. Afgelopen week geoogst, wel wat aangetaste aardappels maar toch bijna 200 kilo. Wat een verhaal en dat geldt eigenlijk voor alle producten uit de tuin. Soms gaat het goed en soms goed mis. Zoals met de tomaten dit jaar, ze werden bijna rood, grote trossen zaten er aan. Toen begon de regen, alles in de kliko. Tuinieren kost moeite maar is zeker de moeite waard.
Het was een hele leuke uitdaging en aanbieding die ik kreeg van een vriend uit de buurt van Ruurlo. Wil je meehelpen mijn groentetuin te bewerken. Hij is druk, uitdagende baan, bioloog. Zo'n slordige 500 m2 groot. Het zag er niet echt als groentetuin uit, toe ik er in de herfst voor het eerst kwam. Goeie grond, dat zag ik wel, maar wat een onkruid en dubbel zo groot als de tuin die ik had in Utrecht.
Eerst maar eens goed bemest. een paar ton paardemest ben je zo kwijt op zo'n stukje grond. Alles goed ondergefreest en het seizoen kon beginnen. Van wat restmateriaal een kasje gebouwd en we waren onderweg. Heerlijk zo'n kweekbak in het kasje daar kun je alles voortrekken. De erwten, peulen, tomaten, snijbiet, komkommer, courgette, pompoenen, peper en bladgroenten. Het gaat meestal beter als je het voortrekt in een kasje. Begin april de aardappels er in. De foto hierboven is van half mei en van hier onder half juni.
Wat een genot om te eten uit eigen tuin. Vanaf eind mei tot in de winter geen groenten kopen. Erwten , tuinbonen, en capucijners in de diepvries. Zelf zuurkool maken. Vergeten groentes, pastinaak, snijbiet, groenlof, aardbeienmelde, suikerwortel. De kolen, spitskool, Savoie kool, groene kool, koolrabi. Paarse spekbonen. Allemaal leuk. Wat een enorme biodiversiteit!! De buren zijn dankbaar, fijn om van je rijkdom te kunnen delen.
Ja het ziet er allemaal mooi uit. De tuinvruchten, vrucht der arbeid. Zonder noeste arbeid geen vrucht, zonder onkruid wieden geen productie. Geen paradijs maar een gevallen wereld. Ook in mijn eigen kleine wereldje moet ik onkruid wieden. De slechte negatieve gedachten op een afstand houden. Goed doen en trouw zijn en dat volhouden. Bescheiden, bewust van wie je bent wandelen met God, dat is onze opdracht volgens een profeet uit de bijbel. Zo draag je in je persoonlijk leven ook vrucht. Ik heb nog heel wat onkruid te wieden...............
Reactie plaatsen
Reacties
Nou zeg, wat een enorme oppervlakte! En zoveel opbrengst! Ik heb deze week gehoord dat mijn moestuin volgend jaar niet meer bestaat omdat de grond verkocht gaat worden. Ik oogst en kook nu extra bewust wat ik zelf heb verbouwd. En zie ook dat het prachtig is en veel groter dan wat ik (en zelfs mijn buren) nodig heb. Het gaat niet om het werk, dat is alleen maar fijn eigenlijk. Aards, meditatief, grondig. Alleen meer dan nodig. Veel meer. Ik neem de uitdaging van de verandering aan om het kleiner te gaan doen. Langs de schutting en de muur moestuinieren. Een mini-tomatenkasje ( geen phytoftera) . Dus dan weet je war je je overschot volgend jaar kwijt kunt, haha! Het eerste jaar is altijd trial and error. En daar leer je van. Ik wens je vruchtbare aarde en weinig plagen, zowel in je aardse als in je spirituele moestuin!
Veel werk, veel moeite en zweet, maar ik zie voor alles iemand die trots is op zijn prestaties en dat mag gezien worden, het is ook een mooie oogst dankbaar dat ik er van mee mocht genieten.
Het laatste stukje over onkruid in je eigen leven; tja, dat kennen we allemaal, en net als in de tuin zal er altijd een deel blijven staan tot aan de “Oogst “
Mooie afsluiting, Henk, de tekst uit Micha
Daar gaat het om, de eenvoud
Dank voor deze blog