Deutsche Bahn altijd een avontuur. Eind goed al goed

Hier zie je het station van Wissembourg. Daar waren we vanmiddag rond een uur of twee. De 8 uur daarvoor waren best wel spannend. Om 5.30 reden we weg om naar station Emmerich te gaan. Vandaag liep alles "anders". De trein was gecanceld en ook de volgende trein reed niet. Wij vroegen ons af waarom er nog zo veel mensen stonden te wachten. Wel, de vorige trein reed wel maar had een half uur vertraging. Zo ging het dus de hele dag. Telkens maar weer andere treinen en andere routes. Totdat we in Frankrijk het boemeltje hadden die wel op tijd reed.

Mooie opmerking van Klaas: " Het leven is als een treinreis. Je kunt het nog zo goed plannen, het gaat altijd anders".

Best wel een hele mooie oude stad. Volledig ommuurd en het riviertje wat er langs loopt heet de Lauter. We hebben er ongelooflijk veel zin in en wat heerlijk dat het zo goed is aangegeven. Duidelijke bordjes. Routeboek en telefoon kunnen in de tas blijven. Al heel snel lopen we de stad uit. Het veld in. Ja dan moet de telefoon weer uit de tas. Gelijk de mooiste vergezichten. Bloemen en planten die we niet kennen. We voelen ons na een kilometer al schoongewassen van de reis. Het groen doet bijna pijn aan je ogen. 

We lopen vlak bij de grens en het dorpje op de laatste foto ligt in de Pfalts, in Duitsland. We zien vlinders, een paar keizersmantels fladderen door het struweel. Bijzondere planten overal naast het pad. Het is half bewolkt en een klein spettertje valt af en toe. 

Dit is de langbladige druifhyacint. Daar had ik nog nooit van gehoord. We zien nog een tiental andere planten die je in Nederland niet of nauwelijks ziet. 

Wolfsmelk, hangende zegge, grote ratelaar, ereprijs, herfststijlloos. Naast alle andere bekende veldbloemen. 

De weg blijft stijgen en na een uurtje komen we in een prachtig dennenbos waar het pad eindeloos omhoog gaat. Je stijgt niet zomaar 350 meter!!. Na 2 uurtjes bereiken we ons hoogste punt vandaag. Scherhol, bijna 500 meter hoog. Daar staat bovenstaande hut van de vogezenclub. 

Het was een korte wandeling vandaag. Maar een kilometer of 10. We slapen in Climbach. Een net hotel, we hebben net heerlijk gedoucht en daarna gegeten. Het was een mooie en volle dag. Tijd om te gaan slapen. 

We zijn alletwee intens dankbaar dat we dit weer mogen meemaken en we vinden het leuk om komende week onze avonturen weer met jullie te delen.