30+30+75+. Hoe warm het was en hoe ver😏

Wat heerlijk om weer op pad te zijn. Voor twee maanden kon Klaas zich onmogelijk vrij maken en net toen ik besloten had om dan maar alleen op pad te gaan kwam Klaas met de mededeling dat hij ook wel mee wilde  

Wow, dan gaan we de bergen in! De Eifel. De E8 richting Bon. Drie dagen aan de wandel wat een heerlijke luxe!! Was het eerder dit jaar afzien door de kou, dat hadden we vandaag in ieder geval niet. Iedereen zei: Je bent toch niet gek!! Wandelen bij dertig graden en dan ook nog ff 1000 meter stijgen. Nou ja, dat deden we dus wel. Het was zwaar maar nu we na het eten en de halve liter Weizen op bed voldaan moe aan de whisky zitten, hebben we het gewoon goed gedaan. 

Ja de molens zetten ze bovenop, daar vangen ze meer wind. Op deze plek hebben we het ergste al een beetje gehad. We zitten hier op 15 km. Alleen maar stijgen. Klaas moest net even gaan zitten. Recht tegen de zon in en 15 km alleen maar stijgen is best wel zwaar voor oude mannen. Ik kreeg het 10 km later tijdens de laatste stijging van de dag ook even te kwaad. De warmte was wel een dingetje vandaag maar we hebben het eigenlijk prima verwekt. 

We gingen al voor 6 uur op pad, het is wel een stukkie naar Aken. Vijf treinen en 4 uur later staan we op het station in Aken. Een aardige taxichauffeur brengt ons naar Kornelimunster waar we de wandeling beginnen. Hmm weinig E8 aanwijzingen. We kunnen wel zien waar we heen moeten via de website maar er zijn in het veld eigenlijk geen aanwijzingen meer.

Ach, we kunnen dit. Ook zonder aanwijzingen in het veld komen wij op onze bestemming. Pas veel later ontdekken we dat de route van de E8 verlegd is. Dan zijn we al bijna 30 km onderweg. 😂 Je ziet het ook met Klaas gaat niet alles goed. Ben benieuwd hoe het morgen gaat. 

Deze foto is genomen bij een drinkwaterreservoir. We zitten nu echt hoog in  de Eifel. Regelmatig over de 500 meter. Het gaat goed. We lijden zeker onder de hitte maar we kunnen het aan. Het is opvallend rustig vandaag. We zien eigenlijk niemand. de meesten wagen zich niet buitenshuis. We zijn blij en dankbaar dat wij het nog aankunnen. Buiten doet zo goed!! Een voordeel van de hoogte , daar is altijd wind. Een voordeel van de bossen, daar is altijd schaduw. 

De laatste kilometer omhoog is erg zwaar. Ik ben ook zo stom geweest om mijn stokken thuis te laten. Klaas was zo lief om zijn stokken met mij te delen. Ik miste ze wel echt vooral die laatste km omhoog. We kwamen boven en slapen nu hoog boven de Ruhrstausee in Schmidt. Tijd om te gaan slapen. Bless you all!!