Ja het weer was iets minder vandaag. Toch hadden we een mooie dag. Een paar drupjes in de morgen. Opnieuw heel mooi berggebied. Nadat we uitgeslapen hebben gaan we omlaag om de bakker te bezoeken. Daarna gaat het weer omhoog. Drie km lang langzaam omhoog. Konden we prima aan. Vesa's voeten voelen ook beter aan vandaag. Wel veel gravel ook weer vandaag. De Duitsers strooien op alle wegen gravel. Na de stijging komen we langs een gesloten tinmijn.
Gister begon de dag erg ontspannen. We hebben zelfs ontbeten in het hotel waar we sliepen. Dit keer eens niet zo belachelijk geprijsd. Prachtig fris weer. Beetje spannend hoe het met Vesa's voeten zou gaan. Gister had hij behoorlijk last.
We waren weer vroeg uit de veren vanmorgen. Op de kamer geen waterkoker. Dus geen koffie en geen oplossoepje om 12 uur. Geen bakkers open en geen horeca onderweg. We hebben nog een bolletje van gister over. Dus...... zonder ontbijt op stap. Eerst stijl omlaag naar de wupper. Helaas geen kabelbaan. Vesa neemt een dikke roze pil als ontbijt want zijn voeten zijn aardig kapot.
September wat een mooie maand om te wandelen. Ik heb mijn oude vriend en zwager Vesa uitgenodigd om samen met mij een weekje te gaan wandelen. De Vogezen wa s de eerste gedachte. Verder van waar ik met Klaas gekomen was. De afstand speelde parten en het werd wat dichter bij. De Bergischer weg.
Ja, wandelen, dat ben ik nog niet verleerd. Al dat buitenland gebeuren! Je zou bijna vergeten dat Klaas en ik hier in Nederland ook niet stil zitten. Omdat we herfst vorig jaar al een beetje aanvoelden dat een weekje wandelen met z'n tweeen er voorlopig niet in zou zitten besloten we maar het Pieterpad naar het zuiden te nemen. In een grijs verleden ook als eens door ons beiden gelopen. Het pad loopt langs Doetinchem dus gewoon maar thuis begonnen. Op twee December van hier naar Tolkamer gelopen en met de bus en trein weer terug. De eerste foto is genomen op de Elterberg uitkijkend over de rijnvallei. Je ziet de heuvels bij Nijmegen al. De tweede etappe liepen we een week later. Man wat was het bitter koud toen we bijna een uur stonden te wachten op het pondje bij Tolkamer.
The House of Tree. Spanje is een enorm land dat bestaat uit 16 staten. Eén daarvan is het prinsdom Asturië. Bekendere staten zijn Catalonië en Baskenland. Elke staat heeft weer zijn eigen kultuur en vaak ook taal. Asturië is de enige staat die nooit door de moren bezet geweest is. Het vroegere koninkrijk heeft een rijke geschiedenis. En natuurlijk een aparte cultuur maar daar kom ik later nog op terug. Vlakbij de oude hoofdstad Cangas de Onis is mijn zoon bezig samen met twee vrienden om een ecolodge te bouwen. Mooie oude materialen en lokaal hout vormen straks een perfecte vergader- en vakantielocatie in een meer dan 100 jaar oud pand. The house of tree.
Ja de tijd van gaan is weer gekomen. Na 53 dagen Colorado weer naar de Achterhoek. Het was druk, stressvol, leuk, gezellig,intensief en heel waardevol. Intensief contact met mijn zoon, schoondochter en kleindochters. Zo'n 5000 autokilometers, 550 km te voet. Honderd wandelingen met de hond. Vijftig winkelbezoekjes. Tienduizend hoogtemeters. Twintig brouwerij bezoekjes.
Agelopen weken weer een paar prachtige wandelingen gemaakt. Rattlesnakegulch, shadowcanyon, bearcanyon, Mallorycave enz. Merk wel dat ik Klaas mis. Liep door mijn onoplettendheid 10 km de verkeerde kant op. Gewoon een domme fout. Links af in plaats van rechtsaf. Dat heb ik vandaag even recht gezet. Ruim 10 km en 300 meter stijgen in ruim twee uur. Was weer fantastisch mooi.
Craig Engelhorn is de man op de foto. We hebben elkaar net een aantal keren ontmoet en intussen zijn we vrienden. 🙂. Velen van jullie weten dat ik een whiskykenner ben. Al jaren ga ik naar proeverijen en ben intussen een beetje een expert geworden. Ik weet wat goed en lekker is. Toen we in oktober 2023 hier in Colorado waren kwamen we langs een kleine destilleerderij in Lyons. Zo'n 30 km ten noorden van hier. Toen dronken we daar wat en raakte ik in gesprek met de eigenaar. Craig dus.
Het is mooi weer in Colorado en de bergen liggen zo verleidelijk dicht bij. Als ik even tijd heb zit ik in de foothills. Gisteren prachtig gewandeld. Ik verwonder mijzelf over mijn conditie. Prima geacclimatiseerd zeg maar. Hups een paar honderd meter omhoog. Shadowcanion. Helaas geen tijd om het af te lopen. Fijn om weer met stokken te lopen.
Sneeuw, toch een bijzondere ervaring. Nu al meer dan een week ligt Colorado onder een stevig pak sneeuw. Gister was het boven nul maar vandaag sneeuwt het de hele dag en is het echt koud. Zo rond de -10 en geloof me dat is echt koud. Net weer een rondje rond Wanekalake gedaan. Stevig, moet ik zeggen. Vingers en tenen moeten nog ff wat meer gevoel krijgen.
The Royal Arch trail. Van vrienden hier hoorde ik dat ik beslist een keer deze trail zou moeten lopen. Pff dat heb ik geweten.
Volgens mij is alles verdwenen.