Licht

Ik ben een warhoofd. Schrijven helpt mij heel erg om dingen een beetje op een rijtje te zetten. De opmerking van Klaas over licht deed mij nadenken over hoe belangrijk licht eigenlijk is. Ik heb al eerder met jullie gedeeld dat ik het moeilijk vind dat het aan het eind van het jaar zo donker wordt. De maand december was er een om snel te vergeten. Regen en donker. Blij met januari!  We hebben een mooie lichte maand, het voorjaar komt er weer aan. De knoppen van de bomen worden dikker. Je hoort aarzelend weer een vogel. De zon schijnt en heeft al weer wat kracht. Wat heerlijk om de warme zonnestralen op mijn gezicht te voelen. Ik ga wat mooie foto's laten passeren.

Licht is leven. Letterlijk, de zon op het blad, denk aan de biologie lessen op school. Ook nu is het licht nog magisch, kijk eens wat het doet met het landschap, met die saaie betonnen brug. Met dat landschap tijdens de primitievo een paar jaar geleden. Met jezelf en je humeur als je even op een open plek in het bos in de zon kunt staan. 

We zijn ook weer aan de wandel. Deze maand al weer 200 km onderweg. Klaas en ik  hebben afgesproken samen een dagdeel per week te gaan lopen. We hebben onderwijl twee keer een rondje Montferland gedaan. Wat een fantastisch gebied is dat. De Achterhoekse bergen. Is niet mis hoor, daar zitten leuke kuitenbijtertjes in. Na zo'n kleine 20 km. zie je dat je toch meer dan 300 meter gestegen en gedaald hebt. Goeie oefening voor de wandeling die we eind april willen starten.  Wat trouwens ook wel zwaar was. De wandelingen vanuit huis, naar de Slangenburg en dat een rondje Boelekeerlspad. Dat is een mooi wandelrondje tussen Zelhem en Halle. Op zich altijd prima te doen. Alleen de laatste keer 17 km in de storm en door de modder. Niet een beetje modder, dat was echt afzien. 

Wandelplannen. Ja,  we hopen weer een wandeltocht te gaan maken. We denken vaak met een beetje weemoed terug aan de tijd dat we konden gaan kamperen. We kunnen helaas de zware rugzakken niet meer aan.  Wat is er mooier als na een lange wandeling in de schemer midden in het bos je tent op te zetten, een vuurtje te maken en daar je potje op koken. De herinneringen blijven en regelmatig zegt Klaas: "kijk daar, een mooi plekje voor de tent".

Nieuwe plannen. Verder naar Talinn zit er helaas niet in. We willen toch niet Polen in. Wat dan wel.... Wel,  we waren in Het Montferland en tijdens zo'n stijginkje besloten we dat we de bergen in gaan. We houden erg van de bossen en de bergen. We gaan naar de Vogezen dit jaar, als het allemaal lukt. We moeten nog even kijken maar we hebben er heel veel zin in. De bergen, betekent wel afzien maar we werken al flink aan de conditie. Ik doe nu drie keer per week conditietraining en dat werpt zijn vruchten af. 

De GR route's. We hopen dan weer die mooie rood-witte tekentjes te kunnen volgen van de GR route's. Dit keer de GR 5, Hoek van Holland-Nice die ik in het verleden ook al tot in Noord-Frankrijk gevolgd heb.  Na een aantal jaren in Duitsland gelopen te hebben zien we nu ook weer uit naar Frankrijk. Goed eten en drinken! 

Voor die tijd een paar maanden flink oefenen. Veel buiten onderweg zijn. Alleen en samen. In de natuur vind ik nog steeds balans. Zie ik de grootheid van God, mijn eigen betrekkelijkheid, rust, aanvaarding, perspectief. Sla ik vaak mijn ogen op. :-) Ja, want makkelijk vind ik dat ouder worden nog steeds niet. Alle morgens positief opstaan lukt ook nog niet altijd. We blijven leren..........en ......... we hebben allemaal wat. Hoe meer je betrokken raakt bij een gemeenschap, zoals wij nu bij een kerk hoe meer je ziet wat er achter de voordeur zich afspeelt. Sla ik weer vaak de ogen op, zoals de oude profeten : "Ach Heer, hoe lang nog.