Hoogtepunten

Vandaag had onze wandeling een duidelijk Alpien karakter. In de eerste plaats door de hoogte, bijna 1000 meter, maar ook door de paadjes. Geen genoeglijke bospaadjes meer maar singletracks vol rotsen en stenen. 
Even op de fouten van gister terug te komen met het schaamrood nog op de kaken. De eigenaar van de overnachtingsplek had het heel goed uitgelegd hoe we er moesten komen. Helaas heb ik niet goed opgelet en het bericht niet goed gelezen. Dat koste ons 300 hoogtemeters en 6 km. Grrrr, soms ben ik niet zo gek op mezelf😖. Gelukkig is Klaas erg geduldig met mij. 

Hier zie je een beetje wat ik bedoel met alpien. We hebben bij Didier heerlijk ontbeten vanmorgen en hadden echt heel leuk contact met hem en zijn vrouw. Het is een zeer aantrekkelijk vakantieplekje in de Elzasische Schweiz. L'Hippocampe in Wangenburg. Zeer aanbevolen mocht je hier ooit langs komen. 

Het was een lange stijging naar bijna 1000 meter. Overal onderweg zagen we de schade van het rare voorjaar. Bevroren beukenbladeren. Afgevroren sparregroen. Triest om de zien. Vorige week nog stevige nachtvorst en een lading sneeuw. Eergisteren 27 graden en vanmorgen een graad of 6. 

Na ongeveer twee uur stijgen met een steeds mooier uitzicht op klein Zwitserland bereiken we de top van Schneeberg. Die is 961 meter hoog. We ontdekten namelijk dat op onze telefoons ook een hoogtemeter zit. Ja die heb je in Nederland niet zo veel nodig. 

Het leuke aan de Schneeberg is dat je er met de auto niet dicht bij komen kunt. Altijd rustig dus. Het was er wel behoorlijk koud. De route naar beneden was best wel pittig. Erg stijl ongelijk en steenachtig. We bleven best wel lang nog op hoogte.
.

Het pad was best wel zwaar soms. Over en onder bomen door. Langs enorme rotsblokken en soms door een donker bos. 

Doordat het geregend heeft lijkt het mos nog groener. Sprookjesachtig mooi. We lopen rustig aan. Goed opletten waar we de voeten neerzetten. We lopen maar door maar eigenlijk zijn we aan ons tweede ontbijt toe. Als we even stoppen voor een pain au chocolat. Zien we deze bloeiende bekermosjes. Heel klein en heel mooi. 

We dalen een paar honderd meter en komen in de buurt van kasteel Nideck. Na weer een honderd meter steigen zijn we bij het kasteel. De zoveelste die verwoest is tijdens de dertigjarige oorlog. 

Na het kasteel gaan we weer afdalen want er is ons een waterval beloofd. Een van de hoogste van de Elzas. Het heeft nogal geregend dus de verwachtingen zijn hoog gespannen. We zijn niet teleurgesteld. Geweldig wat een mooi dal. Enorme rotswanden en een watervall die er mag zijn. Een enorme watermassa die zo'n 25 meter omlaag stort. 

Ja dat was zeker de moeite waard. Er waren best wel veel mensen die er toch wel een uurtje voor uit moeten trekken. Omdat de parkeerplaatsen best ver weg zijn. Echt v mooi plekje. We lopen verder en na een tijdje komen we bij een café. Hier besluiten we een biertje te drinken. De waard is een duursporter. Hij was ook even op de Schneeberg vanmorgen en doet dat wat sneller dan wij. We hebben even van de houtkachel genoten en weer een ander biertje leren kennen. Van de waard kregen we waardevol advies voor de wandeling van morgen. 

Hierna is het nog een heerlijk uurtje wandelen langs de beek tot we in Oberhaslach zijn. Waar we weer een prima plekje voor de nacht gevonden hebben.