De Picos d’Europa

Gepubliceerd op 16 oktober 2024 om 16:36

Het verslag van de Spanjereis is niet compleet zonder de Picos. Nog geen 30 km van de kust van de oceaan ligt een hooggebergte. De hoogste toppen net gee 3000 meter. Door de zeevaarders die van de"West" kwamen werden ze de pieken van Europa genoemd. Dat was immers het eerste wat ze te zien kregen van Europa lang voor ze land in zicht kregen. Het is een wild en woest gebergte. Beren en wolven komen er nog voor. Evenals een groot stuk oerbos. Het klimaat kan er verschrikkelijk zijn dat kun je je voorstellen zo vlak bij de zee. 

In Cangas de Onís woont Fernando. Een vriend en zakenpartner van onze zoon. Hij werkt als Eco-natuurgids in de Picos. We hebben voor een paar dagen een huisje gehuurd in de buurt en we gaan een dag met Fernando op pad. Wat een geweldige omgeving!  

Hij neemt ons mee naar zijn favoriete vallei. Dat is geen sinecure. Eerst naar cabrales, dan twee uur de vallei in over een onverhard geitenpaadje. In deze vallei houden de herders al 10.000 jaar schapen. Hier werd de beroemde cabraleskaas gemaakt. 

Hier zie je de eerste nachtverblijven van de schapen. De grotten werden hier overal gebruikt als overnachtingsplek. De wolven wisten er anders wel weg mee. 

Rond het begin van de jaartelling kwamen deze stenen schuilpaatsen en sinds een paar honderd jaar deze schaapskooien .

Net als bijna overal in Europa is deze manier van vee houden bijna afgelopen. Er is nog een oude vrouw die met hulp van haar neef hier boven nog schapen melkt en de echte Cabrales-kaas maakt. We genieten van het prachtige weer. Dat kan hier overigens heel snel omslaan zoals we even later merken. .

Voor je het weet trekt het dicht en zie je bijna niets meer. Er gebeuren hier daardoor best nog veel klimongelukken. 

We rijden over een smalle richel opgeduwd door twee gletsjers. Ik vraag hoe diep de valeien zijn. 100 meter of zo. Vierhonderd meter. Zie je het kerkje in de diepte?  Eén keer per jaar gaat er een processie naar toe. Eén dag heen en een dag dag terug vanuit het dichtstbijzijnde dorp. 

Een mooi maar triest verhaal. Zie je de stroomleiding?  Een einde hoger in de bergen ligt een mijn. Een Engelse maatschappij heeft het leeggehaald en alle vervuiling laten liggen. Franco heeft er dik aan verdiend. 

Beven in de vallei, vlak bij de rotswand ligt de berghut van de Spaans Koninklijke  familie. Ze komen één keer per jaar. Alles vol met militairen en helikopters zegt Fernando. Hij is niet erg koningsgezind. 

Hij kan niet wachten om een paar elektromotoren in zij landrover te bouwen. Stroom opwekken bij zijn ouders in het binnenland waar de zon altijd schijnt. Zijn landrover blijft nog wel ff. 

Stevige maaltijd in de bergen. Heb je ook nodig. 

Prachtig runderras bijna uitgestorven. Kan zich prima verdedigen tegen de wolf. Deze jongen trouwens ook. 

Die zagen we best wel veel ook met zo'n halsband vol scherpe pennen. 

Zo kwam er een eind aan een fantastische reis.

Reactie plaatsen

Reacties

Hester
een jaar geleden

Wat een prachtige reis hebben jullie gemaakt, en wel heel fijn om een dag met deze berggids op te trekken - dat geeft zoveel meer informatie dan wanneer je alleen moet ontdekken.

Klaas Benschop
een jaar geleden

Nou Henk, je hebt weer een mooi verslag gemaakt en prachtige foto’s, maar ja;… in zo’n fantastisch landschap kun je moeilijk missen, hoewel…. je moet het wel zien.! jou openings foto is wel een topper, de laaghangende wolken, perfect!