ALS GOD DE VELDBLOEMETJES ZO MOOI GEMAAKT HEEFT.... Aan het eind van het groei- en oogstseizoen wil ik een en ander op papier zetten. Mijn leven lang ben ik op zoek naar balans. Nu zou je zeggen dat je na ruim 70 jaar wel een zekere balans gevonden moet hebben. Toch valt dat wel wat tegen. Loop maar even met me mee door dit jaar en mijn relatie met de natuur. Het voorjaar bracht de prachtige wandeling met Klaas in de Vogezen. Wat een wandeling, overweldigende natuur. Verwondering, dat raak ik soms kwijt.
Wat was het nat deze zomer en wat viel er veel regen. De tuin ziet er hier nog aardig uit. De uien die er hier nog moor bij staan, waren twee maanden later allemaal verrot. Bonen voorgetrokken en gezaaid. Het duurde meer dan een maand voor er iets ontkiemde. Vier keer zaaien, eerst alles verrot en toen het kiemde opgevreten door de slakken. Het was een fantastisch slakkenjaar😂.
Uiteindelijk kwamen er bonen. Enorme spekbonen daar houd ik van. Ook behoorlijk sperziebonen thuis. Er zijn er heel wat maar de buren gegaan. Na een hele trage, natte, verslakte lente kwam het groeiseizoen eindelijk op gang. De aardappels verdronken ook en een deel van de tuin bleef onder het onkruid staan. Volgend jaar beter.
De orchideeën waren wel weer overvloedig aanwezig. Ik heb weer de nodige uren op mijn knieën doorgebracht. Naar mate ik de omgeving beter leer kennen vind ik steeds meer veldje waar ze groeien.
Kort na de orchideeën begint voor mij het oogsten zonder zaaien. Wild plukken dus. Fascinerend wat er allemaal te vinden is in de vrije natuur. Hoe meer ik er mee bezig ben hoe meer ik ontdek. We gebruiken en benutten al die heerlijkheden uit de natuur niet meer. Eerst zijn de frambozen rijp. Vroeger redelijk algemeen in het wild te plukken. Nu wat zeldzamer. Vanwege het donkere voorjaar geen geweldige opbrengst maar een paar kilootjes vond ik nog wel. Veel werk omdat ze zo klein zijn. De jam die ik ervan maak is erg gewild.
Ook bij de vlinders erg populair zoals je ziet. Dit is een grote weerschijnvlinder. Na de frambozen komen de bramen. Zéér overvloedig dit jaar. Ik denk dat ik in het totaal wel 50 liter bramen geplukt heb. Weer heel veel jam. In het totaal meer dan 100 potten jam. Heel veel soorten🤣. De buren in de wijde omgeving, vrienden en familie. Ze eten de jam van Henk.
Als er zo veel is krijg ik het moeilijk. Dan lijkt het soms meer op een obsessie. Wordt Helly gek van me. Ben ik maar bezig en raak ik de balans kwijt. Ik kan er niet tegen dat er zo veel verloren gaat. Emmers pruimen en eindeloze manden paddestoelen. Het gaat maar door. Ik ontdekte de cornoeljes en daarna de vogelkers. De smakelijke melkzwam was ook weer een smakelijke ontdekking. We aten wekenlang bijna elke dag paddenstoelen. Dat is ook wel wat veel. Ik houd me strikt aan de soorten die ik ken en eerder heb gegeten.
Intussen is het al weer Sinterklaas. De herfst is al weer voorbij. Een jaar is al weer voorbij. De rust is weer een beetje terug. Intussen al weer naar Italië geweest. Olijven geoogst en bollen geplant. Ik doe nog wel even een verslagje. Ook ga ik eind van de maand naar Amerika.
Klaas en ik hebben een winterwandelplan. We lopen het Pieterpad naar het zuiden. Ik merk dat wandelen me veel balans geeft. Het sporten bij circlefit houd ik nog goed vol. Was wel zwaar vanmorgen maar dat moet ook.
Dit monument staat op de Elterberg. Je ziet de Geldersepoort met de heuvels van Nijmegen. We hadden veel regen en modder op de wandeling van Het Onland naar Tolkamer. Dat is winterwandelen. Volgende week van Tolkamer naar Groesbeek. Heerlijk om weer zo'n 25 km naar het zuiden te gaan.
De blog is niet geworden wat ik gewild had maar jullie hebben weer een berichtje van me. Het verslag van mijn Italiëreis volgt.
Reactie plaatsen
Reacties
Balans is niet statisch, Henk. Het is altijd een beweging als op een koord waarop je probeert te blijven lopen. Zolang je meebeweegt, tegenbeweegt, hou je je balans. Keep moving. Kus van je zus.