E8 etappes, Kalkar, Xanten en Alpen

Op 19 januari pak ik de draad weer op. Ik loop alleen vandaag omdat Klaas niet mee kan.  Ik ben van plan de auto in Marienbaum neer te zetten en de bus naar Kleef te nemen en vandaar richting auto te lopen. Het is maar 40 km van Doetinchem dus in een uurtje te doen. Dat dacht ik😏. Totdat ik vlak bij de brug in Rees stond en de brug wegens gladheid was afgesloten. Moest ik via de brug in Emmerich en dat koste me een heel uur extra. Ach,  file in Duitsland dat hebben we al meer meegemaakt. Ik besluit de auto maar in Kalkar neer te zetten. 

Prachtig oud stadje Kalkar. Voor mij is Kalkar voor altijd verbonden met de snelle broedreactor die ze daar gebouwd hebben. Een paar miljard Europees geld er in gestopt en hij heeft nooit gedraaid. Van der Most heeft het voor een appel en een ei overgenomen en er een "kernkraftwunderland" van gemaakt. 

in ieder geval de auto daar geparkeerd. Ik kon zo de bus instappen en bij station Kleve aan de route beginnen. 

De route, ja dat is soms niet zo simpel. Tot aan Kleef is het de laatste etappe van het Grote Rivieren Pad. Goed aangegeven met het GR rood/wit. Met wat moeite vind ik een E8 teken onderlangs de Burch. Een aantal tekens bij elkaar zoals meestal. 

Ik open de website op mijn telefoon. Als je een beetje geoefend hebt kun je zo ook de route volgen. Ik volg de breuklijn, links een oude rijntak en rechts een heuvelrug. Dat gaat een paar km goed. Totdat de routeaanwijzingen een bruggetje naar links overgaan. En website op mijn telefoon me rechtdoor stuurt. Ik navigeer een uur op mijn telefoon totdat opeens de aanwijzingen in het veld weer terug zijn. 

Op dit punt vond ik de route weer terug. Zo zie je maar weer hoe Klaas gemist wordt. Hoewel ik niet meer zo doordraaf als vroeger 😏. Blijkt dat de route verlegd is om een paar drukke verkeerswegen mis te lopen.  Hier sta ik weer op de breuklijn en maak een foto van Kleef in de verte.  

De rest van de route is prachtig. Perfect aangegeven. Het filosofenpad, of het Voltairepad. Loopt volledig over de breuklijn. Voltaire hield van wandelen en was vaak op bezoek in onderstaand kasteel. 

Kasteel Moyland 

Prachtig groot kasteel. Maar ho, wacht even, waar gaat de route nu weer heen. Weer de website openen en met moeite volg ik de route totdat ik na een half uur weer tekentjes in het veld vind. De route wordt nu aangegeven met een v op z'n kant. Die volg ik netjes tot in het centrum van Kalkar. Mooi stukje, nu ben ik binnen het uur weer thuis. 

De 23e gaat Klaas weer mee en gaan we van Kalkar naar Xanten. Het is mooi koud wandelweer. Het valt weer niet mee om de route te vinden. Als we die een keer hebben gaat het bijna de hele dag goed. Wel een avontuur om zo te lopen. Hier bij de schuilhut waren we de route weer even kwijt. Gelukkig weten we waar we zijn en na het bestuderen van de website vinden we de route weer terug. Heerlijk, weer even door het bos. 

Voor we vertrekken drinken we eerst koffie hier op de markt bij de bakker. Met een ferm stuk  cheesecake. Dat loopt toch lekker. 😊 Fijn is dat in Duitsland die bakkers met koffie. Ook al vroeg in de ochtend. 

Na een aantal asfalt km komen we weer bij de breuklijn. Eerst een tijd onderlangs en daarna weer de heuvels in. Prachtig die beukenbossen!! Daar komen we ook onderstaande radarinstallatie tegen waar we omheen lopen. Oppassen daar geen foto's maken, want zo wordt er gewaarschuwd "Es wird mit scharf geschossen". Hier is weer een prachtig heuvelachtig bos. Het is niet overal even mooi want het laatste stuk is toch weer veel asfalt. 

Xanten is een plaats met veel geschiedenis. Er zijn uitgebreide Romeinse opgravingen. Twee grote legerplaatsen lagen er bij Xanten. De Rijn was immers lang de noord-oosterlijke grens van het Romeinse rijk. 

Prachtige oude ommuurde boerderij van 800 jaar oud. De stad met torens muren en oude gebouwen. Een mooi groot marktplein in het midden. 

Het was een mooie koude wandeldag. Via bus en auto weer terug naar Doetinchem.  

Etappe vier loop ik weer alleen. Van Xanten naar Alpen. Het is bewolkt een beetje mistig en er valt wat sneeuw. Koud !!!  De stad uit een lange rechte Romeinse weg op. Ook weer op het pelgrimspad. Boven op de heuvel een oud klooster. 

Iets verderop de plek van een oude legerplaats. 

Het is mooi licht golvend land. Gelukkig verlaat de route even later de kaarsrechte Romeinse weg en gaat dan het bos weer in. 

Helaas voor korte duur. Lange asphaltwegen open terrein en een koude wind. In het dorpje Veen loop ik nota bene langs een bakker heen. Geen plek om ergens even te zitten. Klaas was er zeker niet langs gelopen. Richting Alpen plotseling weer de breuklijn. Even stijl een 20 meter omlaag. Op de hoek van een greppel bij een bosje en een bankje toch maar even een warm soepje uit de thermos gehaald en het broodje op het vuistje.