Nu wordt het wel een beetje ver.

De bakkerij in Elmt is al opgezocht als we om 6 uur de fietsen achterop de auto aan het prutsen zijn. Vanaf Doetinchem twee uur rijden. Dat is dus best wel ver. Het belooft een prachtige dag te worden als we het in het oosten langzaam licht zien worden. Het is ook best wel druk om deze tijd.  Iedereen op weg naar werk.

In Elmt zetten we de fietsen neer en nemen eerst een bakje koffie. De stukken taart zijn gigantisch. De koffie is niet best vandaag maar dat nemen we maar even op de koop toe. Eerst maar eens naar Kaldenkirchen. We parkeren bij de begraafplaats en lopen via de Grenswaldstrasse naar de grens met Nederland. 

Na een beetje zoeken komen we uit bij de grens. Dat ziet er bekend uit, de  rood-witte tekentjes van het Pieterpad. Hier liepen we in mei vorig jaar ook langs. 

Het grenswoud. De komende 15(!!) km volgen we de grens. Beurtelings in NL beurtelings in DE. Prachtig!!  Lings van ons de Maasvallei en rechts de steile "Bruch" zoals ze dat in Duitsland noemen. 

Soms bovenop op smalle paadjes en soms beneden op de Prinsenweg. Is het eerst nog fris met een graad of 5, al snel stijgt de temperatuur en gaat eerst het jasje uit en daarna het vest. Wat een prachtig weer vandaag!!  

De grijze steen. Zo heet deze plek. Eén van de oude grensstenen van meer dan 400 jaar oud. Een stukje verder staat de Witte Stein. Elke paar honderd meter is de grens gemarkeerd met een "nieuwe" grenssteen uit midden van de 19e eeuw. Nieuw is dus een beetje relatief. 😊

Na een km of 15 gaan we links Duitsland in. De weg gaat gelijk flink omhoog. Nog steeds alleen maar bos. We hebben nog geen asfalt en geen huis gezien.

We hebben de Rijn, de Maas, de Niers en de Nette al gehad nu krijgen we de Swalm. een prachtig riviertje die we bijna 10 km ongeveer volgen. 

We belanden in een hoogveengebied. Natte heidevelden, broekbossen en overal water. Kleine beekjes en stroompjes van links en rechts. 

Als we over een groot heideveld lopen zien we zo'n infopaneel. De bruinkoolmijn hier in de buurt was het grootste probleem voor het instandhouden van het vochtige brongebied van de Swalm. Als je inzoomt op Google Earth dan zie je deze enorme open mijn die nog steeds geëxploiteerd wordt. Gelukkig hebben ze de waterstand weer kunnen herstellen. Wat een prachtig natuurgebied hier.  

Net naast de Swalm eten we een boterhammetje met een soepje.  Hier valt op hoeveel wild hier zit. Overal zie je wildsporen op de oevers. Wilde zwijnen, herten, bevers, vossen. 

Hier heeft een bever een boom omgelegd. Na 25 km verlaten we het riviertje en komen zowaar even in een dorpje. Na 250 meter asfalt duiken we het bos weer in. 

Het laatste stuk blijft erg mooi. Brongebied van weer een andere beek. Stijle heuvels en overal bronnen. We voelen de benen als we Elmt binnen komen. Gelukkig is snackbar "Die Hollander" open en kunnen we een Pommes en een "Bit" nuttigen. Via deels een mooie route en een drukke straatweg fietsen we terug naar de auto. We redden het net niet voor het donker maar de horizon is net zo mooi gekleurd als op de heenweg als we Nederland weer binnen rijden. Alleen nu in het westen. 

Ja,een beetje ver is het wel. Om 6 uur weg en na 7 uur weer thuis!  Doen we niet meer. Volgende keer met een overnachting. Wanneer zien we wel even. We zitten nu op ruim 180 km van de grens bij Nijmegen. Da's al een mooi stukkie. 😏 

Wordt vervolgd. Deo volente.