De Worm (die Wurm)

Toen we de volgende morgen wakker werden in de Tin Inn  stroomde het van de regen. Hmm, niet veel zin om vroeg op pad te gaan. Eerst maar eens koffie gezet. Klaas had nog een krentenbol, die hebben we gedeeld. Om een uur of 8 de regenjas aan en naar de bakker. De vorige dag gevraagd hoe laat ze open gingen. Funf uhr, ze waren dus al ff bezig. We nemen een Schnecke en een koffie. Wow, goeie bakker!  Ook de belegde broodjes waren prima. Twee pp voor onderweg. 

Het blijft regenen, gelukkig niet zo hard meer. Regenbroek aan en d'ran maar weer. Terug naar de route. Ja, ja, dat viel nog niet mee. Je oriënteren op de telefoon is bijna onmogelijk als het regent. Ja, je raad het goed, we verdwalen weer. Uiteindelijk inde luwte van een grote boom waar het een beetje droog is zie ik waar we zijn t.o.v. van de route. We lopen een prachtige omweg naar de route. De Worm. Deze volgen we nu de komende 30 !! Km. 

De eerste paar uren maken we geen foto's. Het is nat en koud. Ik heb weliswaar een "ademende" regenjas maar van binnen word ik doornat van het vocht dat niet naar buiten kan. De weg is prachtig. Wat een wild. We zien 10 hazen op een veld. Een roedel van 6 ree'en staat naar ons te kijken tot we dicht bij komen. We zien ze in het open veld nog een km voor ons uit rennen. De Worm, die eerst het meest op een brede sloot leek, verwilderd steeds meer. 

Als je weet dat de Europese bever hier bijna uitgestorven was is het bijna niet te bevatten hoeveel bevers hier langs de Worm leven. De dertig km die wij langs de Worm lopen zien we honderden sporen zoals deze. Aangeknaagde en omgevallen bomen en overal de "glijbanen" het water in. We zagen er maar eentje maar wat een sporen overal. We vroegen ons eerst af waarom de bomen allemaal een gaasnetje hadden. Al snel hebben we het door. Zonder dat gaas om de bomen zou er al snel geen boom meer naast de Worm staan. 

Net na de middag komen we aan in Geilenkirchen. Prachtig langs het riviertje tot in het centrum. We zijn koud en hebben honger. We zijn nog geen droog plekje tegen gekomen. Weer lijkt alles hier dicht. Een groot winkelcentrum bied uitkomst. Hier eten we een Griekse pizza. Ow, wat lekker. Lekker warm. Daar knappen we echt van op. 

Tijdens de lunchpauze valt er een enorme regenbui. Die hebben we gemist, het is weer droog als we buiten zijn. Op 50 meter van het winkelcentrum loopt het pad langs de rivier verder. Nu wel vaak een geasfalteerd fietspad. Fietsers zien we bijna niet maar we kunnen ons voorstellen dat het hier mooi fietsen is. Telkens weer de sporen van de bevers. 🦫 We zagen ook een Nutria of Beverrat. Af en toe schijnt de zon. We zien veel vogels. Een ijsvogel is altijd een feest voor het oog. Twee paar Carolinaeendjes zijn ook een lust voor het oog!!  

Het dal wordt smaller en de rivier wilder. Om de paar honderd meter een stroomversnelling. Het dal wordt smaller en de heuvels aan weerskanten hoger. We komen in de buurt van Kerkrade. Hier vormt de Worm de grens met Nederland. Rechts, op nog geen 100 meter van de rivier de industrie van Kerkrade. Lings wan ons een eeuwenoude steengroeve. Met stenen uit deze groeve zijn meer dan 1000 jaar geleden de dom van Utrecht en die van Aken gebouwd. Zie je de aken over de Maas al naar Utrecht varen?  Fantastisch die infoborden naast het pad. 

een enorm kasteel doemt op.  Nivelstein. De Nivelsteiner Sandwerke nog steeds in bedrijf. 

We zijn maar een km of 10 van Aken af. Even spelen we met de gedachte om door te lopen wat eerder dan we gedacht hadden komen we aan op de eindbestemming van vandaag. Het station in Herzogenrath. Elke wandeling is weer verrassend. Elke wandeling weer heel anders als je je had voorgesteld. Het is net als in het "echte" leven.  Plannen maken tot het leven "gebeurt".